Historie & de Mythe

Volgens de overleveringen zou er op de oostzijde van de Hondsrug tussen de huidige dorpen Exloo, Odoorn en Valthe een “stad” hebben gelegen, aan de oever van de oorsprong van een rivier. Deze rivier, de Hunze, zou een economische en culturele rol hebben gespeeld in een groot gebied. De naam betekent moeras- of modder(stroom). De gebiedsnaam Hunsingo verwijst naar deze rivier die dus oorspronkelijke uitmondde in de Waddenzee. De stad werd in 1660 door Ds. Picardt “Hunsow” genoemd. Via de rivier de Hunze zou de stad een verbinding hebben gehad met de toenmalige Lauwerszee en de daar gelegen Ezonstad. Eén van de bronnen van de Hunze ligt in Valthe, nabij de beoogde locatie van het beoogde Hunsow monument.

Het verhaal gaat dat deze beide steden rond het jaar 808 door de Noormannen zouden zijn verwoest. Het erfgerucht was zo hardnekkig dat in de loop der eeuwen van verschillende zijde naar “de waarheid” is gezocht. Illustere namen als Ds. Picardt, de 3 Podagristen, archeoloog Dr. Van Giffen, maar ook de Provincie Drenthe en vele anderen hebben allen hun eigen licht hierop laten schijnen.

Het grote verschil met andere projecten is dat het hier gaat om een mythe. Ter illustratie: het verdwijnen van het mythische eiland Atlantis houdt de gemoederen van wetenschappers, schrijvers en avonturiers nog steeds bezig. Ook het monster van Loch Ness steekt van tijd tot tijd z’n kop boven het wateroppervlak uit.

Als we zeker weten dat dit soort verschijnselen nooit echt hebben bestaan, verdwijnt niet alleen de fantasie maar ook de belangstelling. Voor het Monster van Loch Ness zou dit laatste een commerciële aderlating voor de toeristische sector aldaar betekenen.

Alleen al het gegeven hoe hardnekkig een mythe zoveel eeuwen intact kan blijven, is reden genoeg daaraan aandacht te besteden. Kortom, de mythe van Hunsow moet gewoon een levende mythe blijven. Daar heeft ze recht op. 

De mythe heeft bestaansrecht!